Δύο Ποιήματα στο περιοδικό "Φρέαρ"

ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ “ΘΕΥΘ – οι δυο όψεις της γραφής” τεύχος 1, Σεπτέμβριος 2015

Σταθερή παρουσία

(τμήμα)

Μου χτύπησε νωρίς την πόρτα
Άνοιξα ανύποπτη
Είχε το ίδιο ευγενικό χαμόγελο
όπως όταν πρωτοσυναντηθήκαμε
“Δεν είμαι έτοιμη” του είπα
“Έχω τόσες απουσίες να ταξινομήσω
κι ο χρόνος μου ανάπηρος συλλέκτης των στιγμών
τρεκλίζει τριποδίζοντας στη σκέψη μου”
“Θα περιμένω” μου απάντησε
Μπήκε μες στο γραφείο μου
Κάθισε στη σιδερένια πολυθρόνα τη δερμάτινη

Σιωπούσε∙
μα η σιωπή του κύμα αιφνίδιο
όρμησε στις γωνίες του δωματίου
επέπεσε με βιαιότητα πυκνή στα ράφια
στο τραπέζι στα βελούδινα καλύμματα
σηκώνοντας πλήθος σκιές φάσματα των νεκρών μου
που επιστρέφανε

«Θα συνηθίσεις» μού’ πε
«Θα συνηθίσεις να μιλάς με τις σκιές
ν’ ακούς τί αποκρίνονται»

[…]

Χρόνια περάσαν από κείνη την ημέρα
Πράγματι συνήθισα
Οι μέρες μου γέμισαν αληθινή και μάταιη γνώση
χωρίς διάκριση

Πλήθος οι μνήμες στα συρτάρια συνωστίζονταν
σαν να’ ταν όλη η ζωή ένα κυνήγι με τον ίσκιο της

Στο τέλος εξαντλήθηκα από την επιθυμία του περιττού
Ωστόσο πράγματι συνήθισα να ζω σ’ ένα μεταίχμιο
ανάμεσα στο «τώρα» και στο επέκεινα
Συνήθισα στα πνιγηρά δωμάτια των νεκρών
εκείνη την αλλόκοτη ηχώ λυγμού που φιδοσέρνονταν

Συνήθισα μαζί τον πόνο των ανθρώπων
κι όλα τα πράγματα του βίου που καθημερινά με φυλακίζανε
-λίγος ο χώρος που περίσσευε γι’ αγάπη-

Και τώρα δεν ξέρω πια να πω
ποιοι είναι οι άνθρωποι και ποιοι σκιές
Πολλές οι απουσίες που πρέπει να ταξινομήσω στο δωμάτιο∙
φάσματα φευγαλέα του νου αεικίνητα

Μονάχα ο θάνατος∙
επίμονη γαλήνια παρουσία σταθερή
στη σιδερένια πολυθρόνα τη δερμάτινη

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Captcha * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.